Początki złożenia betlejemskiego sięgają roku 1674, kiedy opata Bernard Rosa wybudował na leśnej polanie kaplicę betlejemską. Symbolizuje ona grotę, w której narodził się Chrystus, a według tradycji znajdowała się ona na obrzeżach miasta. Samo Betlejem alegorycznie wyraża drewniany pawilon na wodzie, ufundowany przez opata Innocentego Fritscha w 1732 r. Jego wnętrze ozdobili malowidłami Jerzy Neunhertz i Jan Franciszek Hoffmann. Ukazali oni rolę wody w Starym Testamencie, łącząc ten wątek z panowaniem króla Dawida. który podobnie jak Chrystus również urodził się w Betlejem.

Kształt pawilonu został w sposób szczególny przemyślany. Oktagonalna budowla przypomina starotestamentowe namioty oraz subtelnie nawiązuje do średniowiecznych baptysteriów. Wewnątrz znajdują się  24 obrazy rozmieszczone horyzontalnie w trzech rzędach po 8 pól.

K.M.