2 czerwca minie dokładnie 21 lat od momentu, gdy św. Jan Paweł II na prośbę pierwszego biskupa legnickiego Śp. Ks. Tadeusza Rybaka, dokonał uroczystej koronacji Cudownej Ikony w Legnicy.

 Podczas uroczystej Mszy św., św. Jan Paweł II do zebranych na lotnisku legnickim skierował następujące słowa:

 

 

 

 

Uwielbiaj Duszo Moja Pana. Podczas Kongresu Eucharystycznego na Dolnym Śląsku, wraz z Maryją dziękujemy za Eucharystię – źródło miłości społecznej. Wyrazem jedności z Maryją niech będzie ukoronowanie Cudownego Wizerunku Matki Bożej Łaskawej z Krzeszowa. Sanktuarium Krzeszowskie ufundowała Anna wdowa po Henryku Pobożnym, rok po bitwie legnickiej. Już w wieku XIII, przed obrazem Bogarodzicy gromadziły się rzesze pielgrzymów i już wówczas nosiło ono nazwę Domus Gratiae Mariae. Rzeczywiście był to Dom Łaski hojnie rozdzielanej przez Bogarodzicę, do której licznie przybywali pielgrzymi z różnych krajów. Zwłaszcza Czesi, Niemcy, Serbołużyczanie i Polacy. Cieszymy się, że dziś także Matka Boża zgromadziła licznych pielgrzymów z tych po sąsiedzku żyjących narodów. Niech ten znak włożenia koron na głowę Maryji i Dzieciątka Jezus będzie wyrazem naszej wdzięczności za dobrodziejstwa Boże, których tak wiele otrzymywali i stale otrzymują czciciele Maryji śpieszący do krzeszowskiego Domu Łaski. Niech będzie również znakiem zaproszenia Jezusa i Maryji do królowania w naszych sercach i w życiu naszego narodu abyśmy się wszyscy stawali świątynią Boga i mężnymi świadkami Jego miłości do ludzi.

Cudowna Ikona, Stan wizerunku w latach 1670 -1937

 

Od XIII w. wierni modlący się przed Ikoną Łaskawej Pani, dostępują wielu łask. Wykonana na desce modrzewiowej o rozmiarach 37x60 cm, przedstawia Maryję - prowadzącą, wskazującą drogę - trzymającą na prawej ręce Emanuela, który zwrócony jest twarzą do swojej matki, drugą ręką wskazując swojego syna. Ikona wykonana jest w stylu włosko-bizantyjskim. Łaciński tytuł ikony to Gratia Sanctae Mariae- Łaska świętej Maryi, co jednocześnie jest najstarszą nazwą krzeszowskiego opactwa. Krzeszowska Nostra Taumaturga jest najstarszym wizerunkiem maryjnym w Polsce i jedną z pięciu najstarszych ikon w Europie. Istnieją dwie legendy, które opisują w jaki sposób Cudowny Wizerunek Maryi znalazł się w Krzeszowie.  Według jednej z legend ikonę miał napisać pustelnik imieniem Krzesz, mieszkający nad rzeką Zadrną. Wizerunek mieli pomóc mu stworzyć aniołowie. Polujący w nadgranicznych lasach Książe Bolko I Surowy miał znaleźć pustelnię, a zauroczony pięknem obrazu miał złożyć obietnicę, że w tym miejscu ufunduje klasztor i sprowadzi zakonników. Druga legenda tłumaczy pojawienie się obrazu również ingerencją anielską. Wracający z IV krucjaty rycerz Benitto z rodu Tankrettów, miał wziąć obraz z zdobytego Bizancjum i przewieść go do rodzinnego miasta Rimini. Z tego miejsca aniołowie przynieśli obraz do krzeszowskiego klasztoru, za panowania papieża Jana XXII. W ten sposób tłumaczono styl ikony, który jest bizantyjsko–włoski. W roku 1318 tenże papież potwierdził przywileje opactwa. W trakcie wojen husyckich klasztor zostaje splądrowany a Ikona ukryta i ginie na prawie 200 lat. Dopiero 18 grudnia 1622r zostaje ponowie odkryta dzięki pracom renowacyjnym prowadzonym w zakrystii kościoła pw. św. Jana Chrzciciela. Cudowny Wizerunek Maryi zostaje wtedy też umieszczonyw renesansowej kaplicy św. Marii Magdaleny. W momencie ukończenia nowego kościoła klasztornego cystersi osadzili Ikonę w retabulum ołtarza głównego w ramie wykonanej przez złotnika wrocławskiego Benjamina Hentschela. W 1741r. opat Benedytk II Seidel uciekając do Czech przed wojskiem pruskim, które wkroczyło na Śląsk zabiera ze sobą Ikonę.